maski i oczy umaszczenie wystawy czas na zmiane husky w Polsce choroby rozwój szczeniat lektura karmy STRONA GLÓWNA
Kilka uwag o wystawianiu...
| Myśląc o kupnie Etny , nie
zastanawialiśmy się na tym czy będziemy ja pokazywać na wystawach.
Chcieliśmy mieć po prostu psa.
Nawet nie wiem kiedy zrodził się we mnie pomysł na wystawienie jej. W Bydgoszczy miała być wystawa i może dlatego że tam mieszkamy chciałam zobaczyć jak jest na tym pokazie. Zgłosiłam, ale nie miałam zielonego pojęcia jak ją do tego przygotować i co mam robić. Poszukałam książki i kilka opisów jak powinno się przygotowywać psa do wystawy. Niestety brak doświadczenia i może osoby, która by mi pokazała jak dokładnie to robić spowodowało, że nasz występ na wystawie nie był najciekawszy - co widać na poniższym zdjęciu. Postawa Etny miała wiele do życzenia, ale wyciągnęłam wnioski i zaczęłam pracę nad naszym "wyglądem". |
|
|
|
Jeździliśmy na wszystkie wystawy w
pobliżu. Etna przyzwyczajała się do tłumu i dużej ilości psów, a ja
obserwowałam jak wystawiają i ćwiczą swoje psy doświadczeni wystawcy.
Przez następne miesiące rozpoczął się czas "męczenia"
Etny. Początkowo w domu, a później na zewnątrz.
Brałam smakołyki i codziennie wieczorem w domu stawałam przed nią i chwilę przed podaniem ciastka mówiłam "stój". Początkowo bardzo się wierciła, ale po pewnym czasie zaczęła stać w bezruchu. Wtedy zabrałam się do ustawiania jej łapek. Wyglądało to tak: mówiłam "stój" i gdy zamierała wpatrzona w rękę z ciastkiem przestawiałam jej łapki aż do uzyskania dobrej postawy (wszystkie łapki równolegle ustawione, tylne prostopadle do podłoża, ogon opuszczony , głowa uniesiona, prosty grzbiet ). |
| Różnica była ogromna.
W końcu przeniosłyśmy się na podwórko. Pełno nęcących zapachów, stado znajomych psiaków - zawsze chętnych do zabawy i cała praca zaczęła się od początku. Dodatkowo nauka biegania. W pobliżu była piaskownica w kształcie sporego okręgu - w sam raz do biegania w kółko, więc co spacer obowiązkowa dawka biegania wokół niej. Na koniec bieg po prostej z zawracaniem. Każda taka rundka kończyła się ustawieniem w postawie wystawowej, za każdym razem pamiętając o nagradzaniu ciastkami - nie ma nic za darmo :) |
|
| I choć żadnych medali nie zdobywamy, jestem zadowolona, że mogę prawidłowo pokazać swojego psa. Daleko mi jeszcze do wprawy doświadczonych wystawców, ale nauka trwa dalej i zawsze jest coś do poprawienia. Dalej będę obserwować i podpatrywać jak to robią inni, by nauczyć się tego jeszcze lepiej. Wiem również, że psa nie można nauczyć w ciągu tygodnia dobrego wystawiania, że jest to praca długotrwała i czasochłonna. Jak bardzo jednak się opłaca ponosić ten wysiłek wie każdy kto widzi efekty w prawidłowym wystawianiu. Trzeba pamiętać, że wiele psów pięknych, a źle wystawionych traci i nie zdobywa tego co by mogły uzyskać gdyby były umiejętnie pokazane. Naukę najlepiej rozpocząć od wieku szczenięcego (zaraz jak piesek trafi do nas do domu), wtedy najlepiej przyswaja i tak jak go uczymy podawania łapy - uczmy go tych wszystkich rzeczy potrzebnych nam na wystawie. |
Klika uwag na temat wystawiania przygotowanych na podstawie wiadomości zawartych na stronie hodowli Kivalina.
W
zależności od rasy jest wiele sposobów prezentacji
psów na ringu. Podstawy wystawiania są dla wszystkich ras takie same, jednakże,
w niektórych można zauważyć pewne różnice. Wszystko uzależnione jest od różnic
jakie występują w rasach, a także od różnic
występujących u poszczególnych osobników w jednej rasie.
Ważnym
punktem jest by uświadomić sobie , że to sędzia będzie oglądał i oceniał
psa.
| 1. stop | ![]() |
| 2.szyja | |
| 3.linia grzbietu | |
| 4.zad | |
| 5.staw skokowy | |
| 6.udo | |
| 7.podbrzusze | |
| 8.nadgarstki | |
| 9.ramie | |
| 10.bark |
W
momencie kiedy prezentujesz psa przed sędziom, powinieneś mieć ringówkę, która
umożliwi Ci kontrolę psa i lepsze jego prezentowanie. Gruba obroża powoduje
skrócenie szyi. Natomiast ringówka powinna być cienka, tak by jednocześnie
umożliwiała utrzymanie psa, kolor jej zgodny z umaszczeniem psa, a pętla na
szyję powinna mieć takie zabezpieczenie by się nie rozchodziła ( „uciekała”
przez głowę ) podczas prezentacji, np. ruchu.
Przednie
łapy powinny być ustawione w taki sposób pod psem, by pokazać właściwe kątowanie
ramienia i łopatki. Powinny być one postawione prosto pod ramieniem ani zbyt
szeroko ani zbyt wąsko.
Tylne
łapy natomiast muszą być tak ustawione by były w tej samej szerokości
co przednie, a staw skokowy był prostopadle do podłoża.
Grzbiet
powinien być prosty na całej długości
i równoległy do podłoża. Ogon opuszczony naturalnie w dół.
Sędzia
sprawdza pełne uzębienie każdego psa, dlatego musisz przyzwyczaić swojego
pupila do tego by obca osoba mogła mu zaglądać do pyska.
Niektórzy sędziowie mogą poprosić o zaprezentowanie uzębienia psa
przez Ciebie, w takim przypadku, głowa psa powinna nieznacznie zostać
skierowana w górę i mocno ale delikatnie jedną ręką należy trzymać dolną
szczękę, a drugą ręką unieść wargi, by pokazać uzębienie.
Następnie
sędzia ocenia ruch psa, sprawdzając jego sprężystość, prawidłowość
stawiania łap i wykrok. Aby
ocenić psa w ruchu sędzia
sprawdza prace tylnych i przednich łap – oglądając go od tyłu i przodu w
linii prostej, a następnie krok widziany z boku w kłusie. Najczęściej sędziowie
stosują trzy figury po których wystawca porusza się ze swoim psem. Należy
pamiętać, że pies zawsze jest prezentowany po lewej stronie handlera, tak by
zawsze był widoczny dla sędziego.

Gdy
wszystkie psy w klasie są sprawdzone indywidualnie, sędzia zwykle zaczyna
oceniać wszystkie razem by móc wybrać najlepszego psa w ruchu.
Bardzo
ważną rzeczą w tym momencie jest indywidualna
praca i przygotowanie Twojego psa - tak by znaleźć odpowiednią szybkość, która
pozwoli go, pokazać w jak najlepszym ruchu z przodu, tyłu i z boku.
Ruch psa powinien być szybki i energiczny tak by zaprezentować
odpowiedni wysięg łap w kłusie, a także by ruch był płynny, a nie mozolący
się. Zbyt wolne tempo może
spowodować poruszanie się psa inochodem, tzn. że obie nogi po tej samej
stronie poruszają się w tym samym kierunku jednocześnie.
Jak już wcześniej pisałam
przygotowanie psa jest to
czasem dość długi okres, w zależności od naszych chęci, a także
predyspozycji samego psa. Czy się opłaca? musicie sami to ocenić jeżdżąc na
wystawy – ja wiem, że mi sprawia dużą przyjemność możliwość dobrej
prezentacji psa – nawet jeśli nie uzyska on żadnej lokaty. Poza tym o wiele
przyjemniej patrzy się na psy dobrze zaprezentowane niż te co są piękne i
byle jak wystawione.